Scouting Mill

Wat is Scouting Mill?

Scouting staat voor uitdaging! Bij Scouting besteden kinderen en jongeren op een actieve en uitdagende manier hun vrije tijd in en rond de blokhutten van de vereniging. In de activiteiten die aangeboden worden staat plezier hebben voorop. Kinderen beleven de tijd van hun leven bij Scouting Mill. De vrijwilligers van Scouting Mill zetten zich in om de kinderen een onvergetelijke tijd te bezorgen door een gevarieerd spelprogramma aan te bieden. Van sport tot natuur, van spellen tot knutselen, de mogelijkheden zijn eindeloos. Scouting Mill heeft momenteel 7 speltakken, en is zo actief bezig met kinderen van 5 tot 18 jaar. Voor elke leeftijd is er van alles te beleven.

Waar staat Scouting Mill voor?

Scouting Mill sluit zich aan bij de standpunten van Scouting Nederland. Natuurlijk geeft elke speltak hier op een eigen manier invulling aan, passende bij de leeftijd van de leden. Hieronder een overzichtje van de doelen, opgesteld door Scouting Nederland, mooi samengevat in het woord SCOUTS.

Organisatie

Iedereen die aangemeld is bij Scouting Mill maakt deel uit van deze vereniging. Natuurlijk maken we hierin onderscheid tussen jeugdleden en kaderleden. De kaderleden zorgen samen voor de dagelijkse gang van zaken. Daarbij heeft het bestuur, een representatieve vertegenwoordiging vanuit de vereniging, een sturende rol. De speltakcoördinator is een belangrijke schakel tussen het bestuur en de speltakleiding. Hij maakt zaken vanuit het bestuur richting de kaderleden bespreekbaar en vice versa. Het A-team is vertegenwoordigd door bestuursleden als ook kaderleden en andere vrijwilligers. Zij dragen zorg voor de organisatie van de verenigingbrede activiteiten. Bestuursfuncties en andere ondersteunende taken worden veelal ingevuld door (oud-)kaderleden, maar natuurlijk zijn we ook altijd op zoek naar enthousiaste vrijwilligers van buiten onze vereniging. (Klik hier om onze actuele vacatures te bekijken!) Naast de vereniging Scouting Mill bestaat er ook een Beheerstichting, welke verantwoordelijk is voor onderhoud en verhuur van blokhut de Brugse Berg en Blokhut Skoutie. In het bestuur hiervan zijn de beheerders van de blokhutten vertegenwoordigd als ook de penningmeester van onze vereniging. Zij worden bijgestaan door andere vrijwilligers vanuit de vereniging, die functies bekleden zoals: voorzitter, secretaris en bestuurslid. Tot slot is er een zeer belangrijk werkteam dat het onderhoud aan de blokhutten verzorgt en de uitvoering van nieuwe plannen realiseert. Eens in de 2 maanden vindt er een kleine groepsraad plaats, waar de dagelijkse gang van zaken besproken wordt. Alle eerder genoemde partijen zijn hier vertegenwoordigd, zodat er onderling voldoende uitwisseling plaatsvindt. De kleine groepsraden vinden plaats onder leiding van de speltakcoördinator. Belangrijke beslissingen worden door middel van bijvoorbeeld een stemming genomen, hiervoor plannen we minimaal 2 keer peer jaar een Grote Groepsraad (indien nodig vaker). Tijdens deze bijeenkomsten zijn alle kaderleden van onze vereniging aanwezig.

Hoe het allemaal begon…

Het spel van verkennen, wat in het Engels Scouting wordt genoemd, werd 100 jaar geleden bedacht door Lord Baden Powell met zijn wereldberoemde boek “Scouting for boys”. Vele tradities, die in het prille begin zijn ontstaan, worden nog altijd in ere gehouden, zoals het installeren van nieuwe leden en het overvliegen van de ene speltak naar een andere. Deze tradities worden bij alle scoutinggroepen over de hele wereld in stand gehouden, onder andere op deze manier onderscheiden wij ons van andere verenigingen. In Nederland waren al voor de oorlog op veel plaatsen Scoutinggroepen actief. Tijdens de oorlog was Scouting echter verboden.

Allereerste stap

Na de oorlog, op 8 december 1946, werd in Mill gestart met een verkenners- en een welpenbeweging, die de naam “St. Willibrordus- groep” kreeg. Hun eerste onderkomen was in de kleedkamer van de oude school achter het toenmalige gemeentehuis. Na tien jaar was één welpenhorde gevestigd in kasteel Aldendriel en de andere, samen met de verkenners, in de Nissenhut op de Vilheide, die echter in zeer bouwvallige staat verkeerde.

Met veel succes

De gidsenbeweging werd in 1955 opgericht en kort daarna werd deze vereniging al uitgebreid met de speltak Kabouters. De Gidsen waren inmiddels gehuisvest op de zolder van Erica en de Kabouters vonden hun stek in de werkplaats van schildersbedrijf Verberk. Omdat de groepen te groot werden verhuisden zij later gezamenlijk naar de Mariënweerd.

Splinternieuw

In 1960, na ruim 3 jaar sjouwen en bouwen aan de Graafseweg, door grotendeels eigen scoutingleiding, werd blokhut “De Brugsche Berg” officieel geopend. Deze blokhut is sindsdien het onderkomen voor de “jongenstak”. Inmiddels is zij vele malen vernieuwd en uitgebreid met o.a. een kleine zaal, een nieuwe keuken, de rowanbasis, sanitaire voorzieningen en een ruimte speciaal voor De Bevers. Inmiddels had de “meisjestak” ook een prachtige eigen blokhut (blokhut “Skoutie”) aan de Sportweg.

Samen staan we sterk!

Voorheen waren verkennerij en gidsenbeweging landelijk en internationaal aparte verenigingen. Begin jaren 70 kwam hier verandering in toen de landelijke verenigingen Verkennerij en Gidsenbeweging gingen fuseren, waardoor Scouting Nederland ontstond. Op veel plaatsen in Nederland had dit tot gevolg dat hetzelfde plaatselijk ook gebeurde. In Mill echter niet. In Mill hadden beide verenigingen elk een eigen prachtige blokhut en draaiden voortreffelijk, waardoor er in Mill geen noodzaak bestond om ook te fuseren. Na de landelijke fusie ging Scouting Nederland nieuwe speltakken en spelvormen introduceren, zoals bijvoorbeeld de Bevers. Deze speltak was de eerste speltak in Nederland, die gemengd draaide. In 1988 ontstond, bij beide scoutingverenigingen in Mill, het idee om ook een bevergroep op te richten. Hierdoor ontstond een praktisch probleem: jongens hoorden bij de St. Willibrordusgroep en meisjes bij de Skoutiegroep. Er werd daarom besloten om de Bevers in 1989 gezamenlijk op te richten in een federatief verband. Het oprichten van de Bevers had wel tot gevolg dat beide verenigingen veel vaker met elkaar te maken kregen, waardoor het misschien logischer zou zijn om nog meer samen te gaan werken. Waarom zo veel samen organiseren en toch apart blijven? Veel en uitvoerige gesprekken later en een dik rapport rijker werd uiteindelijk unaniem besloten dat het toch praktischer was om daadwerkelijk te gaan fuseren. De St. Willibrordusgroep en Skoutie sloten de handen ineen en heten sinds 18 april 1996 officieel “Scouting Mill”.

Reacties zijn gesloten.